P-Magazine 19 Mei 2009
Auteur: Gunter Jacobs
DIT IS BELGISCH
Vind eens een sport uit. Dat is wat Filip Eyckmans dacht én deed. De Antwerpenaar, in een vorig leven nog manager van rockgroep dEUS, lanceerde in 2005 ‘bossaball’. Vier jaar later mochten wij mee naar Turkije voor het eerste WK bossaball. “Tik op Google ‘new sports’ in en je ziet ‘bossaball’ bovenaan staan”
Lichtjes onwezenlijk tafereel op het strand van de Turkse badplaats Antalya, jonge atleten uit Brazilië, Singapore en Koeweit sjouwen met twee trampolines en een enorm luchtkussen. Terwijl de grote baas van het sponsorende hotelcomplex handen schudt en een reclamespandoek door het mulle zand sleept, wit een plaatselijke schilder nog snel een net geplaatste reling. Een andere klusjesman schoffelt een greppel om stroomkabels in weg te moffelen.
Te midden van deze bedrijvigheid een handvol bleke Belgen en Nederlanders. Zij zijn de gangmakers van het eerste WK bossaball dat hier morgen begint. Huh? Juist, ingeburgerd kan je die sport bezwaarlijk noemen. Helemaal nieuw is bossaball nochtans niet. Al in 2005 lanceerde Filip Eyckmans die mix van beachvolley, voetbal en gymnastiek. Sindsdien beheerst bossaball de agenda van deze uitgeweken Antwerpenaar.
In een vorig leven was Eyckmans een begenadigd tennisser – gewezen Belgisch kampioen bij de scholieren – en manager van de rockgroepen dEUS en Vive la Fête. Hij verhuisde naar Spanje om in het Andalusische Ronda een opnamestudio en een alternatief hotel te gaan uitbaten. Met de verkoop van de studio kon hij de lancering van bossaball financieren. Sindsdien reist Eyckmans met zijn uitvinding de wereld rond.
“In elk geïnteresseerd land tracht ik een licentiedeal te sluiten met een partner die de sport daar promoot. Het voorbije jaar heb ik alleen al in Spanje ruim dertig aanvragen moeten weigeren. Over het hele land willen bedrijven en evenementen er ons bossaballveld huren. Zonder Spaanse partner is dat voor mij onbegonnen werk”
Elders krijgt Eyckmans zijn bossaball ook gelanceerd, tot in de meest exotische locaties. “In Singapore sponsort de nationale sportraad spelers en scholen die dit boeken. In Koeweit wordt een bossaballveld twee dagen per week twaalf uur verhuurd. Zelfs vrouwen spelen het er, met hun sluier om. Ook Brazilië heeft al een vrouwenteam. Niet slecht, hè, voor een bedrijfje met de infrastructuur van de kruidenier om de hoek.”
KIEREWIETE MC
In Antalya acht het selecte kransje kenners Brazilië de enige ploeg die België van de wereldtitel kan houden. Op de vooravond van het toernooi brengt een Braziliaanse speler-trainer de piepjonge Singaporese ploeg nog wat kneepjes bij. Ook in het hotel, een over the top replica van het Russische Kremlin, verbroederen de teams dat het geen naam heeft. Zodra de wedstrijden beginnen, is het echter bittere ernst.
Op een luchtkussen met trampoline trachten ze de bal in acht toetsen – met hoofd, handen, voeten en alles daartussen – over het net te krijgen. Een Belg oogst bewonderend applaus als hij de bal met een omhaal over het net mikt. Ook de Nederlandse ploeg steelt de show. Drie spelers doen simultaan een dubbele achterwaartse flikflak. Dat hun opslag vervolgens in het net belandt, is, euh, sneu.
Eenmaal onze landgenoten Oranje hebben ingepakt, wacht Brazilië. Na talrijke demonstratiewedstrijden kennen beide teams mekaar vrij goed. Nu moet de camaraderie even wijken. Verbeten strijden ze voor elk punt en vechten beslissingen van de scheidsrechters aan.
Ondertussen zweept een deejay van op een stoere Hummer de toeschouwers op met bonkende beats. MC Luiz, de kierewiete Braziliaanse samba-referee in volstrekt foute outfit, doet er een schep bovenop met commentaren in steenkolen-Engels. “This is the bossaball, this a new sport!”, orakelt hij zo vaak dat iedereen het ’s avonds nog hoort nazinderen. “Ay caramba “ kraait Luiz bij een mooie aanval. “Oh my god” , klinkt het teleurgesteld als een smash buiten het veld terechtkomt.
Langs de zijlijn schudden geïmponeerde Braziliaanse schonen met lijf en leden. Tussen twee sets door nodigt Luiz spelers en toeschouwers uit voor een dansje. Eyckmans: “Heeft iemand ooit gesteld dat sport niet funky mag zijn? Mensen gaan toch ook naar het voetbal om Zidane en Ronaldinho aan het werk te zien, en niet voor de verdedigende tactiek van René Vandereycken?”
STERALLURES
In Antalya twijfelen de spelers, veelal jonge twintigers, tussen hun jeugdige feestdrang en de zelfdiscipline die het fysiek uitputtende bossaball vereist.
“De eerste dag hebben we hen even laten proeven van de wereld die hier voor hen opengaat”, zegt Wilco Nijland, Eyckmans’ Nederlandse kompaan en internationaal manager. “’s Anderendaags merkten we dat het spelniveau was gedaald.”
Naast het terrein vertonen sommigen zelfs sterallures, stelt Wilco vast. “Gustavo, de Braziliaanse nummer 3, hebben we al de bijnaam Rockstar gegeven. Hij loopt naar de vrouwtjes te lonken en met zijn tatoeages te pronken. Op het terrein mogen ze zich vedetten wanen, daarnaast blijven ze beter met beide voeten op de grond.”
Dat laatste doet ook Filip Eyckmans, al geeft dit eerste WK de populariteit van bossaball een ferme boost. “Sinds ik deze sport heb uitgevonden, ben ik in een bijna surrealistische wirwar van gebeurtenissen terechtgekomen”, zegt hij. Om dat te staven, bundelt zijn website filmpjes waarop te zien is hoe bossaball de tv haalt in landen als Roemenië, Ecuador, Saoedi-Arabië (met geamuseerd toekijkende sjeiks) en Brazilië.
Voor dit curiosum rukken de media graag uit. Ook in Antalya. Op een perscocktail aan het strand herhaalt een tolk voor Turkse journalisten hoe Filip de geboorte van bossaball toeschrijft. “Toen ik in 1995 als manager van dEUS voor het eerst in Brazilië kwam, zag ik op het strand voetvolleyballers met rondom hen percussionisten en capoeira-dansers. Met die combinatie van sport en muziek, mijn twee grote liefdes, wilde ik wat doen.”
Zijn inspanningen blijven niet zonder gevolgen. “Op ruim honderd Turkse sites – tien pagina’s op Google! – is deze week over ons geschreven”, stellen Filip en Wilco tevreden vast. “In Antalya zijn momenteel zeven sportkampioenschappen aan de gang, maar de Turkse media hebben uitsluitend aandacht voor bossaball. Een zender overwoog zelfs om de finale live op tv te brengen. Alleen spijtig dat de publieke belangstelling matig is, volgens de hotelmanager omdat hier nu vooral Russen verblijven. En die willen enkel aan het zwembad liggen en wodka drinken.”
De Russen weten niet wat ze missen: spektakelrijke wedstrijden met lekkere muziek en een aantrekkelijke omkadering.
“Spelers kunnen perfect geconcentreerd blijven terwijl het publiek er dansend omheen staat”, weet Filip, na met Belgische spelers de wereld te hebben rondgereisd om bossaball te introduceren en spelers en trainers op te leiden. “Ik mix hen geregeld met Brazilianen. Door hun balgoochelarij met het strakke, gedisciplineerde van Europese turners te mengen, verkrijg je het ideale bossaballteam.”
Voorlopig ontbreekt het bossaball nog aan allure. Voor een competitie is het aantal spelers nog te beperkt. Toch gelooft Filip dat dit tot een competitiesport kan uitgroeien. “We zijn al in een vijftientallanden gelanceerd. In Singapore staan we binnenkort op de Asian Youth Games, in Frankfurt op het grootste turnevenement van Duitsland. In Nederland doen we tot drie evenementen per dag. Vorige maand stonden we in Rotterdam op het EK volleybal voor junioren. Dat is goed om serieus te worden genomen. Zo zien mensen dat dit niet zomaar een springkasteel is”, zegt Filip, gesterkt door tientallen aanvragen van turnleraars die hij maandelijks krijgt. “Allemaal willen ze een speelveld in hun school omdat ze daarmee drie sporttechnieken kunnen combineren. Een volleyballer kan via bossaball leren turnen, een voetballer leert zo volleyballen.”
CHINESE NAMAAK
Bossaball is als uitvinding auteursrechtelijk beschermd. “Geen ander bedrijf mag een bossaballtoernooi organiseren”, zegt Wilco. “We hebben ook een patent op het speelveld. Dat staat, na vijf prototypes, nu helemaal op punt. De 250 kilo ijzeren staven en veren onder de trampolines zijn bedekt met luchtkussens zodat de spelers zich niet kunnen kwetsen. Maar maandelijks vinden we wel ergens een kopie. Ik ben onlangs undercover in China geweest, waar ik illegale bossaballvelden heb ontdekt. Dei zijn van mindere kwaliteit en daardoor gevaarlijk. Dat kunnen we niet toestaan. Als spelers zich daarop verwonden, lijkt het alsof dit een gevaarlijke sport is en komt bossaball in een slecht daglicht te staan.”
Filip heeft een tiental rechtzaken lopen tegen bedrijven in Israël, Hongarije en China die terreinen namaken en verhuren. “Onze advocaten sturen wel waarschuwingsbrieven, maar ondertussen verdienen anderen miljoenen op mijn rug. Als grote firma’s als Nike of Adidas worden gekopieerd, raakt hen dat minder. Ik moet als kleine garnaal in de grote oceaan zien dat ik de huur van ons magazijntje kan blijven betalen.”
Na dit WK lijkt de (bossa)bal nochtans aardig te rollen. “Hier bereiken we veel meer nationaliteiten dan op het strand van pakweg Blankenberge. Met de referenties van dit hotel kunnen we over de hele wereld resorts benaderen.”
ZEUREN BIJ ANCIAUX
Dat bossaball nog geen officiële sport is, deert Filip niet. “Daardoor moeten wij geen regels naleven. Zo kunnen we ons laten sponsoren door een merk van sigaretten of drank.”
De nationale Belgische ploeg, meteen de enige ploeg die ons land rijk is, traint wekelijks in Antwerpen. Filip: “In België heerst een echte scoutsmentaliteit. Net zoals met dEUS in de beginjaren, durft niemand er zijn nek uit te steken. Anderzijds hebben we wel subsidies nodig. Ik ben twee keer op het kabinet van minister Sport Anciaux geweest. Overal waar we met deze Belgsiche uitvinding komen, halen we tv, kranten en honderden links internet. Uiteindelijk heb ik 5.000 euro gekregen, omdat hij die waarschijnlijk moest wegboeken eb zo van mijn gezeur was verlost. Jammer, want ik las pas nog dat België qua imago wereldwijd op 152 staat, na Libië!”
Op de slotdag van het WK blijken het sympathieke Singapore en Koeweit te licht te wegen, in een oogstrelende partij wipt Brazilië de Nederlanders. In de finale moet België de duimen leggen voor de superieure Brazilianen. “Verdiende winnaars”, oordeelt Filip. “De Belgen speelden als watjes met een ei in hun broek. Dat ging ten koste van de show.” Het niveau moet nog omhoog, mijmert hij. “De techniek beheersen we al, maar een meesterlijke show waarbij het spel synchroon met de muziek verloopt, zoals bij Cirque du Soleil of de Harlem Globetrotters, hebben we nog niet.”
Tot dan blijft bossaball meer een spel dan een sport. “Doordat we met muziek en een luchtkussen werken, beschouwen veel sportmensen bossaball aks minderwaardig. Niet erg. Op een bedrijfsfeest eens van op een trampoline naar je onderdirecteur kunnen smashen, dat is toch ook fantastisch? Op de nationale sportdag van de politie was bossaball veruit de populairste van dertig aangeboden sporten. Zoiets is mijn grootste stimulans. Grote merken hebben we nodig om naar buiten te komen, maar pas als turnleraars ons mailen, besef ik: we zijn met iets goeds bezig.”
DE SPELREGELS
Hoe begint u te bossaballen? Handig om te weten is dat dit spel weinig regels kent. Op een groot luchtkussen met in het midden van elke speelhelft een trampoline, trachten twee teams van vier spelers een zachte volleybal over het ruim vier meter hoge net te krijgen. Van de maximum acht toegelaten passen, moet er minstens één met een ander lichaamsdeel dan de handen gebeuren. Doel is de trampolinespringer zo aan te spelen dat die de bal van op grote hoogte kan smashen op het luchtkussen (1 punt) of in de trampoline (3 punten) van de tegenstander. Wie het eerst 25 punten scoort, wint een set. Één wedstrijd duurt tot een team drie sets heeft gewonnen. Verhogen de spektakelwaarde: acrobatische spelers, een deejay met samba en dance in zijn koffers en een MC met gevoel voor humor.
De Spelers
BELGIE
Wie? Sven Leemans (22) student industrieel ingenieur
Bossaball omdat… “ik me als turner aangesproken voel door de trampoline. Daarop moet je veel hoogte maken om hard te kunnen smashen. Timing en evenwicht zijn het moeilijkst. Vier jaar geleden zijn we in België met een dertigtal mensen gestart. Daaruit is dit team gegroeid.”
Droomt van… “dit professioneel te kunnen spelen. Met de Brazilianen heb ik al demonstraties gegeven in Koeweit, Saoedi-Arabië, Ecuador, Roemenië, Slovenië en Portugal. Doordat het goed wordt gesponsord, hoef ik mijn spaarcenten niet aan te spreken.”
NEDERLAND
Wie? Douwe Kamsma (20), student Natuurkunde
Bossaball omdat… “ik volleybal speel maar ook graag salto’s maak. In Nederland spelen we dit met zo’n dertig mensen. Het moeilijkste aan het spel is de timing tussen de spelverdeler en de trampolinespeler. Alles extra trucjes maken het moeilijker maar wel leuker.”
Droomt van… “een carrière als profbossaballer. Voorlopig hou ik er eerst een aardig zakcentje aan over, als speler van demonstratiewedstrijden en begeleider boekingen, in Nederland zo’n 80 per jaar. Ik heb al training gegeven in Saudi-Arabië en er in Zwitserland mee op de Oranje-camping gestaan.”
BRAZILIE
Wie? Carlos Bispo de Souza (28) volleybaltrainer en leraar bij gehandicapten
Bossaball omdat… “ik dit een veelzijdige sport vind die door de combinatie met muziek nog aantrekkelijker oogt. De mix van volleybal, voetbal en capoeira is op en top Brazialiaans. Het lijkt misschien moelijk, maar iedereen kan dit, jong en oud.”
Droomt van… “een toekomst in bossaball. Dit is nog een zeer jonge sport. Mocht dit over enkele jaren op de Olympische Spelen in Londen te zien zijn, dan zouden meer mensen dit ernstig nemen.”
SINGAPORE
Wie? Dhiya Bin Rahman (25) student grafisch ontwerp
Bossaball omdat… “de Freestyle en de dynamiek van het spel een adrenalinestoot geven. Ik ben vooral goed met de voeten, doordat we in Singapore takrow spelen, een sport met een kleinere bal. Ik bossaball al anderhalf jaar.”
Droomt van… “een nog internationalere toekomst voor bossaball. Door deze sport verder te promoten, hebben we volgend jaar misschien een toernooi met tien ploegen. Misschien wordt het dan mijn broodwinning. Voorlopig is dit vooral fun.”
KOEWEIT
Wie? Jassim Al Hasawi (22) graduaat financiën en Business Administration
Bossaball omdat… “ik eind vorig jaar bij de voorstelling van bossaball in Koeweit met andere volleyballers was uitgenodigd om het eens te proberen. We zijn al twee keer op de nationale tv geweest.”
Droomt van… “meer Koeweiti’s die gaan bossaballen. Dan wordt dit misschien een nationale sport, na voetbal, volleybal en basketbal. Zelf stop ik er na dit WK mee, omdat ik pas ben afgestudeerd en werk zoek. Misschien ga ik wel als coach aan de slag.”
Win een initiatie IN ANTALYA!
Zelf zin in bossaball gekregen? Dankzij Thomas Cook, WOW Hotels en Bossaball Sports SL mag P-magazine trakteren op een gratis bossaballtrip voor twee personen. De winnaars vliegen (uiterlijk eind augustus) naar Turkije, logeren 8 dagen in één van de all inclusive vijfsterren resorts van WOW Hotels in Antalya en nemen er deel aan een workshop bossaball met Braziliaanse topspelers. Les van de wereldkampioen! U moest al naar www.p-magazine.com aan het jumpen zijn om de wedstrijdvraag te beantwoorden.
Bron: P-Magazine 19 Mei 2009
