Zaterdag 9 mei 2009
Auteur: Filip Salmon
BOSSABALL: SPORT EN ENTERTAINMENT IN EEN — ANTALYA - Kent u één sport waarin we zowel Brazilië als Nederland de baas kunnen? Wij wel: bossaball. Een kruising van drie sporten is dat, op veelkleurige luchtkussens en begeleid door exotische beats. Klinkt niet echt Belgisch? Toch wel. De uitvinder is een Belg en op het eerste WK, dat dit weekend plaatsvindt, zijn we torenhoog favoriet.
'Eerst komen dus die Braziliaanse grieten en dan pas de capoeiradansers. Om twee uur al starten met de wedstrijden zal niet lukken. Maar doe gewoon een halfuurtje later, no problem - relax.' Filip Eyckmans (38) houdt het rustig vlak voor de perscocktail van het eerste wereldkampioenschap bossaball in de Turkse badplaats Antalya. Op een net iets te groen grasveldje aan het privéstrand van een net iets te protserig hotel - Las Vegas aan de Turkse Rivièra - wacht hij op de binnenlandse pers. Die zal vandaag kennismaken met de door hem bedachte sport: bossaball.
Bossaball zag het licht in 2005, nadat Eyckmans op een slapeloze nacht een maquette ineenknutselde met sponsjes, sinaasappelnetjes en satéstokjes. 'Ik ben een sampler', zegt Eyckmans, die vroeger nog manager was van Deus en Vive La Fête. 'Ik hou ervan om dingen samen te brengen. Ik wilde een sport uitvinden die leuker was dan beachvolleybal en die ook voetbal en gymnastiek mixte. Zo kwam ik bij bossaball. De naam komt van bossanova, mijn favoriete muziek. Het idee voor bossaball ontstond toen we met Deus in Brazilië waren: de capoeira die ik op straat zag, de voetvolley op het strand, de muziek, de ritmes. Ik wilde het allemaal samenbrengen in één sport.'
Spektakel, daar gaat het om bij bossaball. En om luide muziek, schaars geklede Braziliaanse danseressen, stoere capoeiradansers en fleurig getooide samba-referees. Allemaal zijn ze speciaal naar Turkije overgevlogen om de eerste wereldbeker te doen swingen. Samen met de bossaballteams, natuurlijk. Vijf in totaal, geselecteerd uit een vijftiental landen waar bossaball stilaan opgang maakt. Zijn te gast in Antalya: Brazilië, Koeweit, Singapore, Nederland en... België. Want de Belgen zijn meester in deze samba-sport.
'Bloed, zweet en tranen heeft het gekost om dit stadium te bereiken', vertelt Eyckmans. 'In België vond ik eerst geen gehoor. Ik heb bosaball dan op eigen kosten in Brazilië gelanceerd en daar is de bal aan het rollen gegaan. Bij ons werden we alleen maar schoorvoetend toegelaten op kleine festivals. Pas vanaf 2007 ging het wat beter, maar het blijft moeilijk. Ach, in België durft niemand zijn nek uit te steken: we zijn een land van scoutsleiders en kuitenbijters. Niemand wil ons ernstig nemen, terwijl het écht wel een sport is.'
Bikini's en jonge kerels
Op het strand in Antalya zijn inmiddels de kussens opgeblazen en de teams aan het trainen gegaan. We zien een wervelend geheel van springende, rollende, duikende, saltoënde, smashende jonge kerels. Bedoeling bij bossaball is met een ploeg van vier spelers volleybalgewijs punten te scoren door de bal op het veld van de tegenstander te doen neerkomen. Alleen is het veld een gigantisch luchtkussen, hangt het net een meter of drie hoog en staan er in het midden ook nog twee trampolines opgesteld, om zo hoog mogelijk te kunnen springen. Het klinkt avontuurlijk en dat is het ook.
'Eigenlijk zijn er heel weinig regels', vertelt Sven (27), laatstejaars ingenieursstudent en Vlaams kampioen turnen. 'Je kunt heel creatief zijn en de show proberen te stelen om het publiek te entertainen. Ik kan er mijn ding helemaal in kwijt, en daarom doe ik het zo graag. Een aantal van de Belgen hier waren er al van in het begin bij, we zijn al de wereld rondgereisd om overal bossaballtrainingen te geven. Tot in Saudi-Arabië toe, waar de sport nu ook al opgang maakt. Ik heb een afspraak met de universiteit dat ik een paar keer per jaar weg kan voor mijn sport, ik heb hen uitgelegd hoe belangrijk het voor mij is. De wereld rondreizen, zoveel verschillende jongens ontmoeten, dat zijn onvergetelijke ervaringen.'
De bossaballers die zijn afgezakt naar het WK zijn dan ook één grote vriendenkring - een community. De sport is nog jong en om ze te promoten moet er worden samengewerkt. Daarom traint België de Koeweiti's en Brazilië de jongens van Singapore. 'Wereldkampioenschap' is een iets te vleiende term: eigenlijk gaat het om de beste teams die mekaar treffen op een zonnige locatie. Alleen de Saudi's haakten af omdat naar verluidt 'Turkije een net iets te democratisch land is'. Lees: bikini's en aanverwanten op het strand, dat kan niet goed zijn voor jonge gezonde kerels.
Bekend van YouTube
Geen nood, Singapore is wat blij als vervanger en de jonge Koeweiti's kijken hun ogen uit als de Braziliaanse schonen het WK al dansend op gang trekken. Waarna het tijd is voor de eerste echte match van dit tornooi, een derby waarnaar we in andere sporten minder uitkijken, maar in deze wel: België-Nederland. De Belgen zetten de Nederlanders aan de kant met droge 2-0-cijfers (setstanden: 21-14 en 21-10), waarna beide teams meteen weer verbroederen.
Jeffrey (20) zoekt excuses voor de nederlaag van zijn ploeg. 'De wind zat wel heel erg tegen', lacht hij. 'Nee, serieus, dit was een heel leuke match en het Belgisch team is inderdaad favoriet, maar ze zijn er dan ook al langer mee bezig. Ik doe dit nog maar een half jaar. Ik studeer sportmanagement en ben ermee in contact gekomen door een vriend en studiegenoot van mij, Kenneth, die ook in de Nederlandse ploeg zit. Een fijne sport is het, met veel spektakel, en dat maakt het aantrekkelijk.'
Intussen speelt de ploeg uit Singapore en wat later die uit Koeweit. Het niveauverschil is duidelijk: de Singaporezen zijn oorspronkelijk voetballers en hebben wat last met trampolinespringen en volleybaltechnieken. De Koeweiti's zijn dan weer minder goed in coördinatie. Maar beide ploegen hebben er duidelijk zin in en hebben zich vast voorgenomen om de sport te laten groeien. Getuige daarvan de Singaporese sportraad, die dit evenement ondersteunt en de reis van twee jongens betaalde.
De drijvende kracht achter bossaball in Koeweit is een jonge investeerder - Mohammed Al Taqui (24). 'Ik leerde bossaball kennen via YouTube', vertelt hij, 'en in Koeweit zijn we gek op nieuwe dingen, dus wilde ik het absoluut bij ons introduceren. Ik kocht de licentie om bossaball in Koeweit op te zetten. Intussen zijn er twee teams en werken we samen met de universiteit. Maar ik denk dat bossaball pas kan uitgroeien tot iets groots als het een officiële sport wordt.'
Braziliaanse beren
Terug naar het speelveld, want daar staat de spannendste match van het tornooi op het programma: België-Brazilië. Wat in het voetbal maar niet wil lukken, lukt hier wel: België verslaat Brazilië in de eerste set met 21-17. Tot groot jolijt van de Belgen, en tot grote teleurstelling van de Brazilianen. Bispo de Souza, een beer van een Braziliaan met een even heftig temperament, gaat even door het lint. Tijdens de rust schopt hij wild heen en weer en in het tentje van de Braziliaanse ploeg sneuvelt zelfs een tafeltje. Vrienden allemaal goed en wel, tot het echt competitie wordt. Maar Brazilië wint set twee, de match eindigt op een gelijkspel en Bispo bekoelt; later drinkt hij samen met zijn Belgische collega's nog een afzakkertje in de bar.
Na België-Brazilië staan de Belgen wel nog steeds op nummer één in de WK-stand, omdat ze in voorgaande wedstrijden meer punten konden scoren. Zondag kunnen ze dus nog altijd wereldkampioen worden. En al is de kans klein dat het voorpaginanieuws wordt, voor Filip Eyckmans zal het ongetwijfeld deugd doen. 'Ik heb mij bossaball altijd al voorgesteld als kijken naar balgoochelaars, met een caipirinha in de hand en toffe madammen en muziek op de achtergrond.' Wat wij zagen, kwam dicht in de buurt.
bron: standaard.be
